Tag / Szynobus / Mitor

Artykuły reklamowe:

Lista artykułów z tagiem: szynobus

Mitor

W 1995 roku, zespół konstruktorów pod kierownictwem profesora Włodzimierza Czyczuły z Politechniki Krakowskiej, zbudował prototyp lekkiego pojazdu szynowego szynobusu. Nadano mu oznaczenie Mitor-01. Głównym celem produkcji było zbudowanie taniego w produkcji oraz eksploatacji, niewielkiego środka transportu osobowego, który mógł być stosowany na zamykanych, mało uczęszczanych, nierentownych liniach kolejowych. Pojazd, swoja nazwę zawdzięcza dwóm samochodom. Podczas jazdy pracuje jedynie silnik pierwszego z Żuków, drugi z nich w tym momencie jest jednostką doczepną. Prędkość maksymalna pojazdu to niespełna 60 km/h, mógł jednorazowo zabrać w podróż jedynie czternastu pasażerów. 30 czerwca 2000 roku przetestowano prototyp Mitor-01 na trasie Tarnów-Szczucin-Tarnów. Pojazd przejechał trasę bez większych kłopotów co spowodowało, że miejscowe władze były zainteresowane tym pojazdem. Został utworzony również projekt Mitora-02. [Reklama: opony pirelli] Przewidziane było wykonanie nadbudowy Żuków i połączenie ich przegubem.

Powiązany artykuł: Wyprawa przez 2 kontynenty, czyli wyprawa na motorowerach.

Zobacz także:

Tarpan PW1 i PW2

W II połowie lat 70-tych rozpoczął się w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji montaż prototypów pojazdu wielozadaniowego PW-1, który był rozwinięciem Tarpana 234. Wykorzystano w nim silnik, który pochodził z Fiata 125p, skrzynię biegów, sprzęgło oraz koła pochodziły z Tarpana 234, tylny most z Żuka. Osobowo-towarowe stalowe nadwozie, było dwuczęściowe. Przednia zamknięta część posiadała 2 fotele, oddzielona była od tylnej półścianką.

Prototypy, samochody ciężarowe

Początek lat 50-tych, to podjęte prace nad wdrożeniem ciężarówki, która była przystosowana do jazdy w trudnym terenie. Zdecydowano się na maksymalne zastosowanie elementów z produkowanego wtedy Stara 20. Pracami kierował profesor Jerzy Werner, przy współpracy z inżynierami Dreckim, Garganiszem, Kończykowskim, Kozikiem, Pokorskim, Przewłockim, Romanowskim. W czerwcu 1952 roku przedstawiony został projekt pojazdu.

Kolejne modele dostawcze

Pracownicy Lubelskiej FSC przy współpracy z inżynierami BKPMot z Warszawy, bazując na doświadczeniach jakie zdobyli w czasie projektowania oraz testowania modeli A40 i B40, opracowali w 1968 roku nową wersje samochodu dostawczego. Zespołem dowodził inż. E. Lotha. Projekt miał w założeniach skonstruowanie nowego lekkiego samochodu ciężarowego, z produkowanymi w kraju pojazdami oraz detalami do nich. Powstały 2 odmiany samochodu: zamknięty furgon o ładowności 1700 kg i otwarty furgon, który był w stanie przewieźć nawet 1800 kg.

Prototypy samochodów terenowych, ciężarowych i autobusów.